Język polski należy do czołówki najtrudniejszych języków świata. Statystyki i badania podają, że polski jest stosunkowo mało powszechny w świecie, także przez wzgląd na swoją trudną przyswajalność przez obcokrajowców. Obok polskiego, w czołówce trudnych języków znajduje się chociażby japoński, chiński czy francuski, chociaż o ogromnej ich popularności w świecie nie powinno się dyskutować – są to niekwestionowani „liderzy” rankingów najchętniej nauczanych języków w ogóle.
Nie znaczy to jednak, że polski jest brzydszy czy gorszy pod jakimkolwiek względem, absolutnie nie można tak powiedzieć, o czym drodzy rodacy w kraju nad Wisłą mają doskonałe pojęcie – umiejętnie tworzą nowe wyrazy czy eksploatują te już istniejące. Świadczy to o niezwykłej plastyczności języka, ale zarazem należy pamiętać, że jest to kolejny czynnik świadczący o tym, że polski jest trudny do nauczenia. Nic dziwnego, skoro Polacy mają do czynienia z takimi wyrazami jak, na przykład: gżegżółka, kształtki elektrooporowe czy z frazami typu: stół z powyłamywanymi nogami…